پیشینه تاریخی و توسعه قایق های برقی

قایق های برقی تاریخچه ای دارند که به اواخر قرن نوزدهم یعنی بیش از 130 سال پیش باز می گردد. اولین قایق برقی توسط مخترع آلمانی موریتز فون جاکوبی در سال 1839 اختراع شد. این قایق 24 فوت طول داشت و می‌توانست 14 مسافر را با سرعتی در حدود 2.6 گره دریایی حمل کند. متعاقباً، آنتونی رکنزون، مهندس برق اتریشی، در سال 1882 قایق فولادی مجهز به باتری، «الکتریک» را ساخت که یکی از اولین قایق‌های برقی «عملی» محسوب می‌شود.
قایق های برقی در اوایل قرن بیستم رایج بودند، اما متعاقباً با موتورهای احتراق داخلی جایگزین شدند. با این حال، از زمان بحران انرژی در دهه 1970، علاقه مجددی به انرژی آب آرام و بالقوه تجدید پذیر وجود داشته است. به عنوان مثال، اولین قایق تندرو خورشیدی-در بریتانیا در سال 1975 ساخته شد و اولین کشتی کاملاً خورشیدی-اقیانوسی{7}}سوئیسی{8}}MS TÛRANOR PlanetSolar‌ بود.
توسعه قایق های برقی مدرن در سال های اخیر پیشرفت چشمگیری داشته است. در سال 2017، اولین کشتی الکتریکی خالص 1000 تنی جهان در نانشا، گوانگژو به آب انداخته شد. علاوه بر این، در دسامبر 2024، بزرگترین کشتی 10000{17}تنی حمل و نقل الکتریکی خالص جهان در Yichang، هوبی راه اندازی شد. این کشتی مجهز به 12 منبع تغذیه جعبه باتری لیتیومی با منبع تغذیه کل 24000 کیلووات ساعت و برد کروز تا 500 کیلومتر است که برای حمل و نقل بار در مسافت های طولانی مناسب است. نوآوری های تکنولوژیکی و حوزه های کاربرد کشتی های الکتریکی نیز در حال گسترش است. به عنوان مثال، Elco Motor Yachts از سال 1893 در تجارت موتورهای دریایی برقی مشغول بوده و در اوایل قرن بیستم زیردریایی هایی با باتری برای نیروی دریایی ایالات متحده ساخته است. علاوه بر این، قایق های برقی مدرن نیز به طور گسترده در قایق های تفریحی، کشتی های کمکی ماهیگیری، کشتی های باری و کشتی های کروز گشت و گذار استفاده می شود.